Kitch, fastfood Kungfu en extreem slapen. Gemaskerde dino’s op een kinderfeestje – waar iedereen op de gsm zit – en men niet door heeft, dat er een ware slachting aan de gang is. Dit zijn al enkele dingen die in The Brothers Sun de revue passeren, met een ongelooflijke swung.
Ik geef het hier mee in deze korte review, omdat het goed genoeg was voor een leuke popcornervaring tijdens een zoektocht naar breinloos entertainment.
Modern maffiasprookje
Een maffiaprins, Charles Sun, moet zijn moeder, mama Sun, en broer, Bruce Sun, beschermen in Amerika. Dit sinds er een aanslag werd gepleegd op hem en zijn vader in Taiwan die de clan leiden. Nu zit dezelfde mysterieuze bende ook achter de rest van zijn familie aan.
Charles landt in Amerika en kan niet alleen uitstekend vechten, maar is ook een prima kok en ontdekt er al meteen de smaak van Churros. Ondertussen leert hij zijn moeder en jongere broer beter kennen. Een broer die van niets weet wat de clan betreft en overbeschermd is opgevoed. Een typische nerd met teveel tijd, op zoek naar zo veel mogelijk licht vermaak. Dit in tegenstelling tot zijn perfectionistische maffiabroer. Dat contrast is een mooi element in deze serie. Bruce (referentie naar Bruce Lee?) kan niet vechten, het enige waar hij een beetje goed in is, is improviseren, zijn grote geheime hobby. Hamvraag is: of de broers elkaar zullen steunen en welke waarden zij echt nastreven?

Met opnieuw een mooie rol voor Michelle Yeoh, als de moeder, die spilfiguur blijkt te zijn van heel wat intriges. Zij zet een sluwe en stijlvolle verschijning neer.
Justin Chien laat zien hoe goed hij de vechtkunsten beheerst. Sam Song Li brengt er de nodige humor in als de sullige broer. Ook de dialogen mogen er zeker zijn. Wanneer Bruce vertelt over zijn passie voor improvisatie tegen zijn stille crush, zegt ze:
I like something totally new, created by talented people who are risking everything to make this world a happier place. (Afl 4)
Taranesk
Het geweld is soms erg expliciet, gelukkig wel op een behapbare manier, met relativerende humor. Het ebt wat weg na een aantal afleveringen, dan wint gelukkig het verhaal aan belang. Door de soms ongeloofwaardige gebeurtenissen moet je wel heen kijken; zo duurt het bijvoorbeeld wel erg lang voor Charles Sun doorheeft dat zijn eigen gsm getraceerd wordt.
Het is uiteindelijk een reeks die vlot en flitsend gemaakt werd met goede muziek, Taraneske Kungfu en een leuk plot.
Let zeker op de hilarische verwijzing naar de film “Gymkata“.